​రాత్రి 12:12 గంటలకు (12:12 Nimishalaki)

 

​1. కాకరకాయ పరిచయం (Introduction of Kakarakaya)

​గ్రామంలో కాకరకాయ అంటే తెలియని వారు లేరు. కానీ ఆ పేరు గౌరవంతో వచ్చేది కాదు, అసహ్యంతో వచ్చేది. కాకరకాయ ఒక నక్క లాంటి స్వభావం ఉన్న మనిషి. ఎదురుగా వస్తే అన్నదమ్ములు అన్నట్టు మాట్లాడి, వెనుక తిరగ్గానే విషం కక్కే రకం. రోజంతా తాగుతూ, రాత్రి అవ్వగానే ఇంటికి వచ్చి భార్యాపిల్లలను కొట్టడం అతనికి అలవాటు. ఊరి పెద్దలు ఎప్పుడూ అనేవారు:

​"కాకరకాయ, నీకు ఈ తాగుడు బుద్ధి ఎప్పటికైనా ముప్పు తెస్తుందిరా, కాస్త మారొచ్చు కదా?"

​కాకరకాయ నవ్వుతూ సమాధానం చెప్పేవాడు:

​"అబ్బే! నాకేం కాదులే పెద్దాయన, ఈ కాకరకాయను పట్టుకోవడం ఎవరి తరం కాదు!"

కానీ ఆ రోజు రాత్రి అతని జీవితాన్ని శాశ్వతంగా మార్చేస్తుందని అతను ఊహించలేదు.

​2. ఆ శతాబ్దాల నాటి పాత బావి (The Ancient Dry Well)

ఒక పాత బావి

​ఊరి చివరన ఒక పాడుబడిన, మట్టి రోడ్డు ఉంది. ఆ రోడ్డు గుండానే గ్రామంలోకి వెళ్ళాలి. ఆ మట్టి దారి మొదట్లోనే శతాబ్దాల నాటి ఒక పాత బావి ఉంది. ఈ తరం వాళ్ళు ఆ బావిలో నీరు చూడలేదు, అది పూర్తిగా ఎండిపోయి, లోపల చీకటి మాత్రమే మిగిలింది. ఊరి వాళ్ళు రాత్రి పూట ఆ దారిలో వెళ్ళడానికి భయపడేవారు.

​సరిగ్గా ఒక రాత్రి, సమయం 12:12 గంటలు అవుతోంది. కాకరకాయ ఎప్పటిలాగే పూర్తి నిషాలో, కాళ్ళు తడబడుతుండగా ఆ మట్టి రోడ్డుపై నడుచుకుంటూ వస్తున్నాడు. గాలి చల్లగా వీస్తోంది, చుట్టుపక్కల ఘోరమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉంది.

​3. నల్లటి మేక - ఒక మాయ (The Black Goat)

​ఆ పాత బావి దగ్గరకు రాగానే, కాకరకాయకు చీకట్లో ఒక నల్లటి మేక కనిపించింది. అది కదలకుండా బావి పక్కనే నిలబడి ఉంది. నిషాలో ఉన్న కాకరకాయ కళ్ళు మెరిశాయి. అతను తనలో తాను నవ్వుకుంటూ అనుకున్నాడు:

​"అబ్బా! ఈ రోజు నిజంగానే సోనే పే సుహాగా (అదృష్టం) కలిసి వచ్చింది. ఇంత రాత్రి పూట ఎవరు లేని చోట మేక దొరికింది. రేపు దీనితో మంచి విందు చేసుకోవచ్చు."

​అతను మేక దగ్గరకు వెళ్ళి, దాని తలపై నిమురుతూ అన్నాడు:

​"రా తల్లి రా, నాతో రా..."

 

పెరుగుతున్న బరువు

అని చెప్తూ ఆ మేకను రెండు చేతులతో ఎత్తి తన భుజాలపై వేసుకున్నాడు. ఆ సమయంలో ఆ మేక చాలా తేలికగా అనిపించింది. కాకరకాయ సంతోషంగా ఊరి వైపు నడక సాగించాడు.

​4. పెరుగుతున్న బరువు (The Weight Increases)

​కొద్ది దూరం నడిచిన తర్వాత, కాకరకాయకు శ్వాస తీసుకోవడం కష్టంగా మారింది. భుజాల మీద ఉన్న మేక బరువు పెరుగుతున్నట్టు అనిపించింది. కాకరకాయ నడక ఆపి, కాస్త సర్దుకుంటూ అన్నాడు:

​"ఏంట్రా ఇది? కాసేపటి క్రితం చాలా తేలికగా ఉంది, ఇప్పుడేంటి ఇంత బరువుగా అనిపిస్తోంది? బహుశా నేను ఎక్కువ తాగడం వల్ల కాళ్ళు నొప్పులు పుడుతున్నాయేమో."

​అతను మళ్ళీ నడవడం ప్రారంభించాడు. కానీ మరో వంద గజాలు వెళ్ళేసరికి, ఆ బరువు డబుల్ అయిపోయింది. కాకరకాయ నడుము వంగిపోయింది, నుదిటిపై చెమటలు పట్టాయి. నిషా లో ఉన్నా కూడా అతని మనస్సులో ఒక చిన్న అనుమానం, భయం మొదలయ్యాయి. కానీ అతను వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు.

​5. పాత వంతెన దగ్గర భీభత్సం (Terror at the Old Bridge)

​నడుస్తూ నడుస్తూ ఊరి సరిహద్దులో ఉన్న పాత వంతెన (Bridge) దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. అక్కడకు రాగానే, ఆ మేక బరువు ఒక పెద్ద కొండంత అయిపోయింది. ఆ బరువు కాకరకాయ భరించలేకపోయాడు. అతని ఎముకలు విరిగిపోయేంత పని అయింది. భయంతో కాకరకాయ గట్టిగా అరిచాడు:

​"అమ్మో! చచ్చాను.. ఇదేం మేక రా బాబోయ్! ఇంత బరువుగా ఉంది!"

​కాకరకాయ ఇక తట్టుకోలేక, ఆ మేకను ఒక్కసారిగా నేలపైకి విసిరికొట్టాడు. విసిరికొట్టి, ఊపిరి పీల్చుకుంటూ వెనక్కి తిరగబోయాడు. కానీ ఆ క్షణంలో వెనుక నుంచి వచ్చిన శబ్దం వినగానే అతని గుండె ఆగిపోయినంత పని అయింది.

​6. ఆ భయంకరమైన మాటలు (The Ghostly Conversation)

​ఆ మేక కింద పడగానే, ఒక వింతైన, భయంకరమైన మనుషుల గొంతుతో గట్టిగా అరిచింది:

​"బాబోయ్! నన్ను చంపేశావు కదరా... కాకరకాయ భోస్డీకా!"

​ఆ మేక కింద పడగానే

​ఆ మాట వినగానే కాకరకాయ నిషా ఒక్క క్షణంలో దిగిపోయింది. ఒంటిపై ఉన్న వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. భయంతో వణుకుతూ, వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా, ప్రాణాలు గుప్పిట్లో పెట్టుకుని ఊరిలోకి పరుగు తీశాడు. వెనుక నుంచి ఒక వికృతమైన నవ్వు వినిపిస్తూనే ఉంది.

​7. దెయ్యం పట్టడం మరియు నది వైపు పరుగు (The Possession)

​ఈ సంఘటన జరిగిన రెండు రోజుల తర్వాత, కాకరకాయలో వింత ప్రవర్తన మొదలైంది. అతను పూర్తిగా మారిపోయాడు. కాకరకాయను 'మత్కరి', 'ఫిత్కరి' అనే రెండు భయంకరమైన దుష్టశక్తులు ఆవహించాయి (Possess చేశాయి).

​ప్రతిరోజూ రాత్రి సరిగ్గా 12:00 గంటలు అవ్వగానే, కాకరకాయ కళ్ళు ఎర్రగా మార్చుకుని, పిచ్చివాడిలా స్మశానం పక్కన ఉన్న నది వైపు పరిగెత్తేవాడు. పరిగెడుతూ గట్టిగా అరిచేవాడు:

​"నన్ను పిలుస్తున్నారు! నా పిలుపు వచ్చింది! నేను ఆ నదిలో దూకి చచ్చిపోతాను! నన్ను వదిలేయండి!"

​ఊరి జనాలు అతన్ని పట్టుకోవడానికి వెనుక పరిగెత్తేవారు.

​"కాకరకాయ! ఆగు! ఎక్కడికి పరిగెడుతున్నావ్? నిన్ను మేం చావనివ్వం!" అని జనాలు అరిచేవారు.

వాళ్ళు అతన్ని పట్టుకుని కొద్ది దూరం తెచ్చినా, కాకరకాయ ఆ దుష్టశక్తుల బలంతో అందరినీ విసిరికొట్టి, మళ్ళీ నది వైపు పారిపోయేవాడు. రెండు రోజులుగా ఇదే నరకం సాగుతోంది.

​8. రుద్రుడి ప్రవేశం (Rudhra's Intervention)

​గ్రామస్థులు ఇక తట్టుకోలేక, ఊరి వెలుపల ఒంటరిగా ఉంటూ, ఎప్పుడూ ధ్యానంలో మునిగిపోయే 'రుద్రుడి' దగ్గరకు వెళ్లారు.

​"రుద్రా! మమ్మల్ని కాపాడు. కాకరకాయకు ఏదో దెయ్యం పట్టింది. రోజు రాత్రి స్మశాన నదిలో దూకడానికి వెళ్తున్నాడు. మా వల్ల కావడం లేదు," అని ఊరి పెద్దలు వేడుకున్నారు.

​రుద్రుడు శాంతంగా వచ్చి కాకరకాయను చూశాడు. అతని కళ్ళలోకి చూసి రుద్రుడు గ్రహించాడు:

​"ఇది మామూలు దెయ్యం కాదు. వీడి శరీరంలో మత్కరి, ఫిత్కరి అనే రెండు ఆత్మలు ఉన్నాయి. ఇవి నల్లటి నీడ (Dark Shadow) సహాయంతో చాలా శక్తివంతంగా మారాయి. వీరి ఒకే ఒక్క లక్ష్యం.. మనుషులను లోబరుచుకుని స్మశాన నదిలో ముంచి చంపడమే."

​9. సరిహద్దు పోరాటం (The Final Battle at the Border)

​ఆ ఆత్మల బలహీనత వాటి మెడ మరియు చెవులు అని రుద్రుడికి తెలుసు. రుద్రుడు ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా, కాకరకాయ చెవులను గట్టిగా పట్టుకుని, తన భుజాల మధ్య నొక్కి ఉంచాడు. కాకరకాయను లాక్కుంటూ ఊరి సరిహద్దు వైపు నడవడం ప్రారంభించాడు.

​ఆ సమయంలో కాకరకాయ లోపల ఉన్న మత్కరి, フィత్కరి రౌద్రంతో ఊగిపోయాయి:

​"రుద్రా! వీడిని వదిలేయ్! వీడు మా ఆహారం! నువ్వు అడ్డు వస్తే నిన్ను కూడా వదలం!" అని వికృతంగా అరిచాయి.

ఆధ్యాత్మిక శక్తిని ఉపయోగించి

​రుద్రుడు తన మానసిక, ఆధ్యాత్మిక శక్తిని ఉపయోగించి గంభీరంగా అన్నాడు:

​"మీ ఆటలు నా దగ్గర సాగవు! ఈ రోజుతో మీ కథ ముగుస్తుంది!"

​సుదీర్ఘంగా 3 గంటల పాటు ఆ ఘోరమైన పోరాటం సాగింది. ఆ శక్తులు కాకరకాయ శరీరాన్ని ఎంత లాగినా, రుద్రుడు తన పట్టు వదల్లేదు. చివరకు ఊరి సరిహద్దులో ఉన్న పెద్ద రాతి దగ్గరకు తీసుకువచ్చాడు.

​10. హెచ్చరిక మరియు విముక్తి (Warning & Freedom)

​సరిహద్దు రాతి దగ్గర రుద్రుడు కాకరకాయ చెవిలో గట్టిగా గర్జించాడు:

​"వినండి మత్కరి  ఫిత్కరి  ! ఇక్కడితో మీ నాటకం ముగిసింది. ఈ సరిహద్దు దాటి మీరు లోపలికి రాలేరు. ఒకవేళ మళ్ళీ గ్రామంలోకి రావడానికి ప్రయత్నిస్తే, మిమ్మల్ని స్మశాన నరకంలో (నరకాగ్నిలో) పాతిపెడతాను! జాగ్రత్త!"

​ఆ మాట వినగానే కాకరకాయ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికిపోయింది. రుద్రుడు అతన్ని గట్టిగా తోస్తూ, ఊరిలో జరుగుతున్న ఒక సత్సంగం మధ్యలోకి విసిరేశాడు. సత్సంగం లోని పవిత్రమైన మంత్రాల శబ్దానికి ఆ ఆత్మలు బలహీనపడ్డాయి.

​పది నిమిషాల తర్వాత కాకరకాయ నెమ్మదిగా స్పృహలోకి వచ్చాడు. అతను ఏడుస్తూ రుద్రుడి కాళ్ళపై పడ్డాడు:

​"స్వామీ! నన్ను రక్షించండి, నేను తప్పు చేశాను. ఆ ఆత్మలు నన్ను చంపేసేవి!"

​సరిగ్గా అదే సమయంలో ఆ ఆత్మలు ఆఖరిసారిగా రుద్రుడిపై దాడి చేయడానికి గాలిలో లేచాయి, కానీ ఈసారి ఊరి జనాలు అందరూ కలిసి కాకరకాయను గట్టిగా పట్టుకున్నారు. దాంతో ఆ పవిత్ర వాతావరణంలో మత్కరి, ఫిత్కరిలు కాకరకాయ శరీరాన్ని వదిలి, శాశ్వతంగా ముక్తి పొంది వెళ్ళిపోయాయి.

​11. ముగింపు (Conclusion)

 ఇంటి బయటే నిలబడి

​ఆ భయంకరమైన రాత్రి ముగిసింది. రుద్రుడు అలసిపోయి తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. కానీ అతను నేరుగా ఇంటి లోపలికి వెళ్ళలేదు. ఇంటి బయటే నిలబడి, తన ఒంటిపై ఉన్న బట్టలన్నీ విప్పేసి, అక్కడే ఉన్న నీటితో పూర్తిగా స్నానం చేశాడు. ఆ దుష్టశక్తుల ప్రభావం తనపై పడకుండా శరీరాన్ని శుద్ధి చేసుకుని, ఆ తర్వాతే ఇంటి లోపలికి వెళ్ళాడు.

​కాకరకాయ ప్రాణాలు అయితే బతికాయి, కానీ ఆ రాత్రి 12:12 గంటల సమయం, ఆ నల్లటి మేక ఇచ్చిన భయం అతని మనస్సులో జీవితాంతం ఉండిపోయాయి. ఆ రోజు నుంచి కాకరకాయ తాగుడు మానేసి, ఒక మంచి మనిషిగా బ్రతకడం ప్రారంభించాడు.

@copyright yesudas